Κουλτούρα είναι οποιαδήποτε έκβαση ανθρώπινης δραστηριότητας.

  Ως αποτέλεσμα... το Bullying να χαρακτηρίζεται και ως μια κουλτούρα της παλαιότερης, αλλά και της σύγχρονης εποχής που έχει πάρει  ανησυχητικές διαστάσεις!

Για αυτόν τον λόγο, θα αναπτύξουμε το  κοινωνικό φαινομένο bullying  με την εκπαιδευτικό κα Χριστοδουλίδου Τάνια, η οποία έχει δείξει την ευαισθησία της στο συγκεκριμένο θέμα και δίνει τον δικό της αγώνα!

Η κα Χριστοδουλίδου Τάνια είναι άριστη απόφοιτος του παιδαγωγικού τμήματος Δημοτικής εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σήμερα διδάσκει σε δημοτικό σχολείο της Αττικής.

Έχει βραβευτεί δύο φορές για το έργο της, τον σχολικό εκφοβισμό και την μετάδοση του μηνύματος καταπολέμησης του.

Είναι μέλος της ομάδας CSI Institute που μέσω ομιλιών, ενημερώνει παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς για το bullying και το cyber bullying ειδικότερα.

Τι σημαίνει ο όρος bullying;

Και αν αποτελεί αποκλειστικά σχολικό φαινόμενο;

-Bullying, στα ελληνικά σχολικός εκφοβισμός/ θυματοποίηση είναι όταν ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετίκη συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Μπορεί να ασκηθεί στο σχολείο, στις γειτονιές, στις εξοσχολικές δραστηριότητες κ.λ.π., οπουδήποτε δηλαδή συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν πολλά παιδιά μεταξύ τους.

Μπορεί να εμφανιστεί από τους εκπαιδευτικούς με στόχο τους μαθητές;

-Έχουν παρατηρηθεί συμπεριφορές εκφοβιστικές από εκπαιδευτικούς προς μαθητές, κυρίως στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Δεν αποτελούν όμως τον κανόνα καθώς οι εκπαιδευτικοί είναι αρωγοί και συνοδηπόροι των μαθητών τους.

Ποιές είναι οι ενδείξεις που υποδηλώνουν,ότι το παιδί είναι θύμα αυτού του εκφοβισμού;

-Υπάρχουν σημάδια που αν δώσουμε την πρέπουσα σημασία θα καταλάβουμε ότι ''κάτι τρέχει'' με το παιδί μας όπως:

• Δε θέλει να πάει σχολείο.

• Δε διαβάζει το μάθημα του και οι επιδόσεις του πέφτουν.

• Κλείνεται στον εαυτό του και απομονώνεται για ώρες στο δωμάτιο του.

• Δεν θέλει να κάνει δραστηριότητες που μέχρι πρότινος του άρεσε να κάνει, πχ να βγεί βόλτα με φίλους, να παίξει ποδόσφαιρο κτλ\

• Έχει μελαγχολία ως και κατάθλιψη

• Έχει αδικαιολόγητα ξεσπάσματα θυμού και κλάματος

• Έχει συχνούς πονοκεφάλους,στομαχικούς πόνους, βλέπει εφιάλτες, αρνείται να φάει.

Έχουμε ακούσει πολλές φορές, τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει σε ένα παιδί το φαινόμενο αυτό.

Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης;

-Το παιδί που δέχεται εκφοβισμό, νιώθει φόβο, ντροπή, ενοχές, μοναξιά, άγχος και ανασφάλεια, παραίτηση, μελαγχολία και αυτοκτονικές τάσεις που μπορεί να τον επηρεάσουν μέχρι και την ενήλικη ζωή του. 

Φυσικά υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης που όμως εξαρτώνται και ποικίλουν κάθε φορά ανάλογα την περίπτωση.

Υπάρχει κάποιο σεμινάριο, ως προς τους εκπαιδευτικούς, για να υπάρξει καλύτερο και ποιό εύστοχο αποτέλεσμα σε αυτό το μείζον θέμα;

-Πολύ σωστά, απαιτείται επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών ώστε να είναι ικανοί να αναγνωρίζουν, να προλαμβάνουν και να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά σχολικού εκφοβισμού.

Απαιτείται όμως ταυτόχρονα μια καλά οργανωμένη πολιτική από το κράτος στην οποία θα περιλαμβάνεται η πρόσληψη ψυχολόγων σε κάθε σχολείο, η εισαγωγή μαθήματος που θα αφορά τη ψυχική υγεία των μαθητών και την υιοθέτηση καλής συμπεριφοράς, επιμόρφωση των γονέων κ.α

Ποιό είναι το μήνυμα που θέλετε να δώσετε και να ακουστεί...σε όλες τις ηλικίες ανθρώπων , ώστε να έχουν ένα καλύτερο μέλλον, με αισιοδοξία, χαμόγελο και ψυχική υγεία;

-Είναι η περίπτωση που δεν ισχυεί αυτό που λέμε '' Η σιωπή είναι χρυσός '' !

Αυτό που επιθυμούμε είναι όποιο παιδί δέχεται εκφοβισμό να μη φοβηθεί να μιλήσει.

 Για να το κάνει όμως θα πρέπει εμείς να δημιουργήσουμε a priori τις κατάλληλες συνθήκες.

Και σε αυτό πάνω πρέπει να δουλέψουμε.

Ευχαριστώ την κα Χριστοδουλίδου Τάνια για αυτή την απολαυστική συνέντευξη.

Που ομολογουμένως συνεισφέρει με το έργο της στην εκπαίδευση και στην κοινωνία.

Ρεπορταζ: Βασιλική Νικολάκου.